|
VIII
BIAŁOSTOCKIE FORUM SZKÓŁ
/część warsztatowa/
Dnia 13 kwietnia b.r. w auli Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr
1 odbyło się spotkanie z Rodzicami. Mottem tegorocznego – VIII Białostockiego
Forum Szkół – były słowa Karola Wojtyły: „Oto zmagam się z sobą samym i zmagam
się z tylu ludźmi o mą nadzieję”. O godzinie 17.30, w auli szkoły, przy ulicy
Zwycięstwa 28 – zgromadzili się Rodzice zaproszeni przez dyrektorów
białostockich szkół podstawowych, gimnazjów oraz szkół ponagimnzajalnych. Już po
raz kolejny zostaliśmy wyróżnieni organizacją tej uroczystości.
Spotkanie rozpoczęło się krótkim wykładem pana Jerzego
Binkowskiego – psychologa szkolnego, specjalisty od spraw profilaktyki,
wychowania i wychowania do życia w rodzinie. Otwartość oraz życzliwe słowa
skierowane do Rodziców, miały zachęcić ich do udziału w warsztatach „Wzbudzać
nadzieję – porozumiewać się”.
Następnie pięcioro uczniów klasy I b X LO, wystąpiło przed
Rodzicami, by opowiedzieć o swoich relacjach z dorosłymi. Byli to: Karolina
Pasternak, Małgorzata Stefaniak, Karolina Gromyko, Mariusz Zawistowski i Karol
Zalewski. Młodzi ludzie mówili o swoim życiu codziennym, o potrzebach rozmowy,
bliskości, o uczuciach względem Rodziców oraz o porozumieniu.
Wywiązała się burzliwa dyskusja z rodzicami obecnymi na
spotkaniu. Okazało się, że potrzeba wiele cierpliwości i uwagi ze strony
dorosłych, by wsłuchać się w mądre i dojrzałe wypowiedzi uczniów. Dialog:
Rodzice – Dzieci pozostawił w uczestnikach chęć do refleksji na temat relacji w
rodzinie…
Dalsza częstość spotkania tego wieczoru przebiegała w formie
warsztatowej. Wszyscy obecni zostali podzieleni na grupy kilkunastoosobowe i
rozeszli się do sal. Warsztaty prowadzili nauczyciele białostockich szkół,
wcześniej przygotowani przez doradcę - Jerzego Binkowskiego. Byli to: Grażyna
Korobkiewicz, Izabela Płotczyk, Krystyna Kucerow, Renata Grygorowicz,
Bogumiła Jurgielewicz, Anna Szycko , Krystana Świenc, Justyna Niwińska – Mnich
oraz Jerzy Binkowski
Ćwiczyliśmy umiejętności Dialogu, empatycznego słuchania,
umiejętności parafrazowania oraz nazywania swoich uczuć. Rodzice bardzo chętnie
mówili o swoich doświadczeniach wychowawczych, dzielili się swoimi sukcesami,
dyskutowali na temat porad. Rodzice dziękowali prowadzącym, za tak ciekawe i
pouczające spotkanie.
Ja ze spotkania wyszłam z przekonaniem, że warto współpracować z
Rodzicami, rozmawiać i poszukiwać dróg rozwiązywania sytuacji trudnych. Myślę,
że potrzeba wzbudzać nadzieję i w rodzicach i w samym sobie… Przykładem wielkich
możliwości poprawienia stopnia wzajemnego zrozumienia było doświadczenie
odpowiednio sformułowanej prośby oraz parafrazowanie jako skutecznego sposobu
pogłębiania radości ze współpracy między pokoleniami.
Justyna Niwińska - Mnich
            
|
